Zeezoogdieren gebruiken geluid om prooien te vinden en om met elkaar te communiceren

Het water in de oceaan absorbeert vrij snel het licht waardoor je maar een korte afstand kan kijken. Geluid daarentegen beweegt vier keer sneller door water dan door lucht. Daarom gebruiken veel zeezoogdieren sonar voor het vinden van prooien en kliks en andere geluiden om met elkaar te communiceren, maar geen van deze geluiden is zo mooi als het zingen van de grote walvissen.

Het gezang van grote walvissen

Het complexe zingen wordt maar door vijf soorten walvis gedaan: de blauwe, gewone, en dwergvinvis, de Groenlandse walvis, en de bultrug walvis.  Het is niet mogelijk om het zingen in een levende walvis te onderzoeken, maar wetenschappers denken dat de walvissen zingen door intern geluid produceren door lucht van de longen naar een luchtzak meer naar voren te persen. De lucht passeert dan een soort stembanden die het gezang produceren.

Het gezang van walvissen heeft een duidelijke structuur en zelfs een soort grammatica

Dit gezang kan vervolgens honderden of duizenden kilometers afleggen in de open zee. Een walvislied is uiteen te halen in delen die een duidelijke structuur en zelfs een soort grammatica laten zien. Het zijn alleen mannetjes die zingen en ze zingen voornamelijk tijdens het paringsseizoen, dus biologen denken dat het te maken kan hebben met het lokken van vrouwtjes, of het afbakenen van territoria van de mannetjes onderling. De liederen verschillen tussen groepen walvissen en veranderen over de tijd. Als mannetjes van verschillende groepen elkaar horen zingen, dan nemen ze vaak nieuwe delen van liederen van elkaar over. Iets dat de vrouwtjes van hun groep misschien wel extra aantrekkelijk vinden.

Bedreigingen door de scheepvaart en mijnbouw in zee

Helaas wordt het door de scheepvaart, mijnbouw, en andere bouwactiviteiten steeds luidruchtiger onderwater waardoor walvissen steeds moeilijker met elkaar kunnen communiceren, ze moeten boven de herrie uitzingen. Dit heeft een nadelig effect op hun voortplanting en algemene overlevingskansen.

Onderwater wordt het steeds luidruchtiger en walvissen moeten boven de herrie uitzingen.

Als wij deze wonderbaarlijke dieren in de toekomst nog willen bestuderen, dan is het belangrijk dat wij het lawaai onderwater indammen, vooral in gebieden waar de walvissen eten en paren, en de migratieroutes daartussen.